"സ്നേഹം". സുഖവും സന്തൊഷവും നല്‍കുന്നു. സ്നേഹം വര്‍ധിക്കുമ്പോള്‍ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തികളും പറയുന്ന വാക്കുകളും മനസ്സിലെ ചിന്തകളും എല്ലാം നല്ലതുമാത്രമയിരിക്കും. സ്നേഹം ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍ ആരിലും ഒരു തെറ്റും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയില്ല. എല്ലാവരോടും സ്നേഹം ഉണ്ടാവുമെങ്കിലും ഒരാളോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നുക സ്വാഭാവികം. അവര്‍ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്താലും നമ്മള്‍ക്ക് കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. പലപ്പോഴും ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യും. "ഓ......എതൊക്കെ എല്ലാവരും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളല്ലേ........ഒക്കെ സാധാരണ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാ............". എന്നൊക്കെ അതുപോലെ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് എത്ര കൊടുത്താലും മതിയാവില്ല.വിശേഷപ്പെട്ട എന്തു സാധനം കിട്ടിയാലും അത് സ്നേഹിക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സന്തോഷമാണ്.സ്നേഹം മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കണം. അങ്ങനെ ആവുമ്പോള്‍ മറ്റു ചിന്തകള്‍ക്കൊന്നും മനസ്സില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ ഇടമില്ലാതെ വരും. ദുഃഖങ്ങളും വേദനകളും മറന്ന് നല്ല ഗുണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും. നല്ല ഒരു ഗുരു ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഇതെല്ലാം തനിയെ സംഭവിക്കും. അതുകൊണ്ടാന്ന് ഗുരുവിന്‍റ്റെ ആവശ്യം നമുക്കു വരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയയിരിക്കണം ചിലര്‍ ഗുരുവിന്‍റ്റെ സമീപതെത്തുമ്പോള്‍ സ്നേഹവും ക്രിതജ്ഞതയും കൊണ്ട് കരഞ്ഞു പോവുന്നത്.
നിവേദ്യ
